Blues . خدمت شما دوستان عرض کنیم که وقفه ی آپدیت وبلاگ بی علت نبوده و در این مدت در حال انجام کارهائی بودیم و نکاتی پی برده ایم که بزودی در اختیار شما قرار خواهیم داد. از بین این موارد می توان به مصاحبه ای با شاعر گمنام ترانه ی گل من آقای الف الف اشاره کرد که حاوی پرسش و پاسخ های جالبی خواهد بود و بسیاری از پنهان شده های آلبوم رگبار را به ما نشان خواهد داد. اما از این مسائل که بگذریم میرسیم به مطلب امروز : از آنجا که آلبوم جدید سیاوش قمیشی – رگبار – دارای سبک جدیدی از موسیقی به نام بلوز بود که در آهنگ های ایرانی بسیار اندک است و یا تقریبا وجود ندارد و با توجه به اینکه آهنگ چوب خط از آلبوم رگبار به سبک بلوز ساخته شده است و مسلما طرفداران سیاوش قمیشی از آن دسته از انسان هائی هستند که دوست دارند اطلاعات کاملی نسبت به آنچه هنرمندشان انجام میدهد داشته باشند و همه چیز را به طور علمی مورد بررسی قرار دهند لیکن شما را به خواندن مطلب جالب زیر که در مورد تاریخچه ی این سبک و شامل توضیحاتی در این مورد می باشد جلب می نمائیم :
گونه ای از موسیقی که به عنوان بلوز شناخته می شود در شمار مهم ترین منابع جاز است. اصطلاح بلوز به فرمی آوازی و سازی و نیز سبکی اجزائی اشاره دارد. بلوز از موسیقی عامیانه ی سیاهان آمریکا، مانند آوازهای کشت و کار ، آوازهای مذهبی و ترانه های بردگان مناطق گوناگون، سرچشمه گرفته است. زمان دقیق پیدایش بلوز مشخص نیست اما در حدود دهه ی 1890 این ترانه ها در کشتزارهای جنوب ایالات متحده خوانده میشده است. « بلوز محلی » اولیه که به طور معمول با همراهی گیتار اجرا میشد، فرم یا سبک مشخصی نداشت. فرم شاعرانه و موسیقیائی بلوز در حدود سال 1910 شکوفا شد و با چاپ قطعه های بلوز ممفیس و قطعه های بلوز سینت لوییز توسط ویلیام کریستوفر هندی محبوبیت یافت. در دهه ی 1920 تب بلوز در میان سیاهان آمریکا بالا گرفت. میلیون ها نسخه از صفحه های خوانندگان بلوز ، از جمله بسی اسمیت، به فروش میرسید. در همین دهه بود که بلوز به فرم موسیقیائی پرکاربردی بدل شد که علاوه بر آوازخوانان این سبک ، توسط نوازندگان جاز نیز بکار میرفت. تاثیر مستمر بلوز در سبک هائی مرد پسند مانند ریتم بلوز و راک اند رول و سُول آشکارا دیده می شود. بلوز های آوازی بیانی بسیار شخصی دارند. این آوازها اغلب مضامینی همچون درد خیانت دیدگی ، بی وفائی و عشق یک جانبه دارند. کلام این آوازها از چند بند 3 سطری که همگی از نظر شعر و موسیقی فرمی مشابه دارند تشکیل می شود. سطر نخست خوانده شده و سپس با عبارتی ملودیکی کم و بیش مشابه تکرار می شود ( a a' ) و سطر سوم با عبارت ملودیک متفاوتی ( b ) خوانده می شود:
A : I'm going leave baby, ain't going to say goodbye
A' : I'm going leave baby, ain't going to say goodbye
B : but I'll write you and tell you the reason why
هر بند از کلام بلوز در چارچوبی هارمونیک که اغلب 12 میزانی است با موسیقی همراه می شود. این الگوی هارمونیک که معروف به بلوز 12 میزانی است فقط با سه آکورد ساخته می شود. آکوردهای تونیک ، سودومینانت ، و دومینانت . ترتیب توالی آکوردها می تواند به این طرح نشان داده شود: تونیک ( 4 میزان ) سودومینانت ( 2 میزان ) تونیم ( 2 میزان ) دومینانت ( 2 میزان ) تونیک ( 2 میزان ). اگرچه ممکن است آکوردهای دیگری نیز میان آکوردهای اصلی بلوز 12 میزانی گنجانده شوند اما هر بند از کلام با زنجیره ی یکسانی از آکوردها همراه می شود. آوازخوان ملودی کلی را برای هر بند تکرار یا ملودی های تازه ای را که همخوان با حالت های متغیر کلام است بداهه سرائی می کند. موسیقی به وزن چهارتائی ( 4/4 ) است و به این ترتیب هر میزان 4 ضرب دارد. بلوز 12 میزانی به سه عبارت که هر کدام 4 میزان درازا دارند تقسیم می شود. تکخوان هر سطر از کلام آواز را فقط طی 2 میزان می خواند. 2 میزان باقی مانده توسط ملودی ساز یا سازهای پشتیبان پر می شود. در بلوز های ضبط شده ی دهه های 1920 و 1930 نوازندگان جاز اغلب پاسخ های ساز به سطرهای آوازی را بداهه نوازی کرده اند. نمونه ی زیر نشان می شود که چگونه سطرهای آوازی و پاسخ های سازی در قالب الگوی بلوز 12 میزانی جای گرفته اند :
نویسنده : هومن ، تاریخ : سه شنبه 2 مهر 1387 ، ساعت : 06:09 ق.ظ
ویرایش در تاریخ : سه شنبه 2 مهر 1387 ، ساعت : 06:09 ق.ظ
